Tour de France – Etappe 18

etappe 19.png

  • Kittel naar huis, maar de Tour trekt verder

Groenetruidrager Marcel Kittel heeft woensdag opgegeven in de Tour de France. De Duitse sprinter ging in de zeventiende etappe, die gewonnen werd door de Sloveense Lotto-Jumbo-renner Primoz Roglic, al na twintig kilometer hard onderuit en staakte twee uur later de strijd.

De Australiër Michael Matthews (Team Sunweb) neemt de groene trui over van Kittel, die 373 punten had. Matthews staat, inclusief zijn gewonnen tussensprint op woensdag, op 364 punten. Het Duitse Sunweb, dat Nederlandse roots heeft, heeft daardoor nu twee truien om de schouders. De Fransman Warren Barguil rijdt in de bergtrui.

Roglic kwam woensdag na 183 kilometer solo over de meet in Serre-Chevalier. De 27-jarige Sloveen bezorgde Lotto-Jumbo én zijn land de eerste etappezege ooit in de Tour. Chris Froome behield de gele trui.


De 18e etappe van de Tour voert naar de top van de Col d’Izoard. Dat is een zware klim, maar omdat de eerste helft van de race goed te doen is, kunnen we ook een strijd op twee fronten krijgen. Avonturiers voor de dagzege, klassementsmannen voor de gele trui.

De etappe bestaat eigenlijk uit twee delen. Wie om de dagzege gaan strijden, is ervan afhankelijk hoe ver de klassementsfavorieten de aanvallers in de glooiende eerste helft van het parcours laten wegrijden. Na een slordige 120 kilometer begint het zwaartepunt van de race. Eerst de Col de Vars en dan de Col d’Izoard. Dat zijn stevige klimmerskluiven en daar wordt de race met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid beslist.

De Col de Vars is een beklimming van 9,3 kilometer met een gemiddeld stijgingspercentage van 7,5%. Na een lange afdaling en een – al licht oplopende – sectie door het dal ligt de sleutel tot succes op de Col d’Izoard. De beklimming stijgt in 14,1 kilometer met een gemiddelde van 7,3%, maar dat is slechts een deel van het verhaal. In de laatste 10 kilometer gaat de Izoard met 9% gemiddeld omhoog, terwijl de slotkilometer 10% klokt.

Pieter Pottenkijker valt de laatste dagen ook regelmatig. Niet van zijn stoel, maar van verbazing: “Gezegend is hij die niets verwacht, want hij zal heerlijk verbaasd worden.”

Tour de France – Etappe 12

etappe 12.png

  • Marcel Kittel: En dat is vijf!

Marcel Kittel heeft zijn vijfde etappe van deze Tour de France gewonnen. De Duitser van Quick-Step Floors bleef Dylan Groenewegen nipt voor. De Nederlander koos het wiel van de veelwinnaar, maar wist net niet uit diens wiel te komen.

Het is een herhalend scenario in de vlakke etappes: vanuit de start ontsnappen enkele renners en dan rijdt Julien Vermote er de hele dag achteraan. Dit keer waren Marco Marcato (UAE Emirates), Maciej Bodnar (BORA-hansgrohe) en Frederick Backaert (Wanty-Groupe Gobert) de gelukkige vluchters. Zij reden een voorsprong van vijf minuten bij elkaar, die daarna door de sprintersploegen tussen de twee en drie minuten gehouden werd.

In de bevoorradingszone werd het peloton opgeschrikt door een valpartij. John Degenkolb kwam nog goed weg en Jakob Fuglsang had wat last van zijn pols, maar Dario Cataldo kwam er minder goed van af. De Italiaan van Astana liep een polsblessure op en moest uitstappen. Een kleine 60 kilometer van de meet vond weer een crash plaats in het peloton, met Arthur Vichot als grootste slachtoffer. Ook Romain Bardet en Michael Matthews kwamen kort in aanraking met het asfalt.


Op donderdag 13 juli 2017 beginnen de renners aan een zwaar tweeluik door de Pyreneeën. Tijdens de 214,5 kilometer lange rit door het zuiden van Frankrijk moeten de renners over maar liefst zes cols. Het zwaartepunt ligt in het tweede gedeelte, wanneer in de laatste vijftig kilometer drie zware cols moeten worden bedwongen.

Na de start in Pau gaat het aanvankelijk over een relatief vlakke route. Vanaf het moment dat het peloton vanaf Tournay zuidwaarts trekt, wordt het lastiger. De Côte de Capvern (7,7 km aan 3,1%) en de Col des Ares (7,4 km aan 4,6%) van respectievelijk vierde en tweede cateogie zijn opwarmertjes voor wat komen gaat. Daartussen zijn er nog punten te verdienen voor de groene trui. Na de afdaling van de Col de Menté (6,9 km aan 8,1%) kan de finale beginnen.

De eerste van de drie zware cols in de finale is de Port de Balès. Deze 11,7 kilometer lange beklimming is een onregelmatige klim, waarin de steiltes elkaar behoorlijk afwisselen. Het zal hierdoor voor renners lastig worden om hun ritme te vinden. Na een lange afdaling volgt met de beklimming van de Peyresourde opnieuw een stevige opdracht. In de 9,6 kilometer lange klim naar de 1589 meter hoge top komen de stijgingspecentages zelden onder de 7,5%.

Na een korte afdaling volgt de slotklim naar het wintersportplaatsje Peyragudes. De laatste keer dat de Tour deze beklimming in het etappeschema had opgenomen, was in 2012. Alejandro Valverde bleef destijds het Sky-duo Froome en Wiggins voor. De klim is slechts 2,4 kilometer lang, maar kent een maximaal stijgingspercentage van maar liefst 16%.

Pieter Pottenkijker intussen doopt de Tour de France om in Tour de Kittel en meent dat bijgeloof in de geest van de Tour een steeds belangrijker rol gaat spelen!

Tour de France – Etappe 11

etappe 11.png

  • Opnieuw is een sprinter iedereen te snel af!

Etappe 10: Marcel Kittel heeft opnieuw laten zien dat hij met afstand de beste sprinter in de Tour de France is. In etappe tien liet de Duitser alweer zijn vierde ritzege noteren. John Degenkolb werd tweede, vlak voor Dylan Groenewegen. Het klassement bleef ongewijzigd en dus mag Chris Froome ook morgen het geel aantrekken.

Na een dagje rust stapte het peloton op voor een etappe van 178 kilometer door de Dordogne. In het peloton was het lang rustig, zonder valpartijen op een fatsoenlijk tempo. André Greipel won onderweg de tussensprint in het peloton en leek Kittel daarmee uit te dagen. Maar eenmaal in Bergerac liet Kittel zien waarom hij de beste sprinter van het peloton is op dit moment. Met hulp van één ploeggenoot schoot Kittel na de laatste bocht vanuit, pak ‘m beet, tiende positie naar voren. Groenewegen manoeuvreerde handig, ging van wiel naar wiel in de laatste meters, raakte nog heel even ingesloten en werd uiteindelijk derde.


Voordat in de Pyreneeën de klimmers weer ten tonele zullen verschijnen, wacht vandaag (12 juli) op woensdag in de elfde etappe een nieuwe opdracht voor de sprinters. Tussen Eymet en Pau heeft de organisatie een parcours uitgetekend, dat opnieuw weinig hindernissen kent. Vanuit de startplaats zet het peloton koers in zuidelijke richting voor een rit van 203,5 kilometer. Op 61 kilometer van het einde is er een tussensprint waarbij punten voor het groen veroverd kunnen worden. Ook de enige punten voor het bergklassement zijn te verdienen in het tweede gedeelte van de rit. Na 145,5 kilometer wacht de top van de Côte d’Aire-sur-l’Adour. Deze col van vierde categorie is 1,2 kilometer lang aan 4,2% gemiddeld.

In de slotfase loopt het licht op, maar nadat Morlaas is bereikt gaat het in dalende lijn richting de finish. Pau is een bekende aankomstplaats in de Ronde van Frankrijk. Het is de 68e keer dat de Tour de stad aan de voet van de Pyreneeën aandoet. Enkel Parijs en Bordeaux zijn vaker bezocht. In het centrum van de aankomstplaats moeten de renners over vier rotondes ronden. De aankomst is aan de Rue du Maquis Le Béarn, na een rechte lijn van zeshonderd meter.

Pieter Pottenkijker ziet de hoop op Nederlands succes zo langzamerhand wel ontploffen….

Tour de France – Etappe 10

etappe 10.png

  • Na genomen rust is het goed arbeiden!

De rustdag in de Tour de France is (op-)vallend rustig verlopen. Er gebeurde eigenlijk niets opzienbarends. Alleen de onfortuinlijke Belg Thomas Degand – coureur van Wanty-Groupe Gobert – kwam ten val. Hij werd maandag omvergelopen door een hond en liep daarbij schaafwonden op aan de rechterzijde van zijn lichaam.

Degand trok er alleen op uit voor een ritje op de eerste rustdag van de Tour, die de eerste volle week in koers al tal van valpartijen en geblesseerde wielrenners opleverde. ,,Plotseling kwam een dalmatiër uit de tuin van een woning aangelopen”, liet Degand weten. ,,Ik kon hem niet meer ontwijken, hij liep recht in mijn wiel en ik kwam ten val.”


Daags na de rustdag verlaten de renners de bergen en krijgen zij een relatief vlakke overgangsrit voorgeschoteld. Het ligt dan ook voor de hand dat deze etappe in een massasprint gaat eindigen. Wordt het de vierde voor Kittel?

Het startschot wordt gegeven in Périgueux. Hier begint het peloton aan een rit van 178 kilometer door de Dordogne. Aanvankelijk zet men koers in oostelijke richting, maar in het tweede gedeelte keert men om naar Bergerac.

In deze tweede helft van de etappe zijn er punten voor de diverse truien te winnen. Na iets meer dan honderd kilometer volgt de Côte de Domme, een 3,5 kilometer lang klimmetje van vierde categorie (3,3% gemiddeld). Na 121 kilometer is er in bij Saint-Cyprien de enige tussensprint van de dag. De beklimming van de Côte du Buisson-de-Cadouin (2,1 kilometer aan 5,6% gemiddeld) is de laatste hindernis van de dag. De top ligt op 39,5 kilometer van de aankomst. Hierna volgt de slotfase over lange rechte wegen langs de rivier Dordogne. De etappe eindigt met een rechte lijn van vijfhonderd meter.

Dé referentie voor de sprint blijft nog altijd Marcel Kittel. Kan hij Kin Bergerac het record van meeste Duitse ritzeges in de Tour (12), exclusief voor zichzelf grijpen?

Pieter Pottenkijker meent dat de Tour wel eens interessanter is geweest….