Tour de France – Slotetappe

etappe 23.png

  • Het venijn zit hem in de sprint (van Groenewegen)

Dylan Groenewegen heeft het tóch voor elkaar weten te boksen. De sprinter van LottoNL-Jumbo probeerde in 3 weken Tour de France telkens een etappe te winnen, maar kwam telkens net iets te kort. Tot zondagavond, waarop hij als eerste over de eindstreep kwam. En dat bij de laatste etappe, bij de Champs-Élysées.

Op zo’n 250 meter van de streep lag Groenewegen al op kop. Normaal gesproken iets te vroeg, maar het hoorde allemaal bij het plan. “Vroeg gaan is wat ik steeds wilde en nu deed ik het gewoon. Als je toch moet winnen, dan is dit wel een heel mooie dag. Dit is geweldig”, zo reageert hij bij de NOS.

Tranen van geluk

Alexander Kristoff was in een dik gevecht met Groenewegen. “Ik zat een beetje met Kristoff te boksen. In mijn oortje kreeg ik aanmoedigingen van ‘GAAN, GAAN!’.”

Vandaag lukt alles gewoon, was de conclusie van een huilende Groenewegen. “We winnen gewoon op de Champs-Élysées. Daar gaan we wel een biertje op drinken ja, ongelooflijk.”

Groenewegen is de eerste Nederlander die een massasprint in de Tour won sinds Jeroen Blijlevens in 1998 en boekte na Bauke Mollema, die eerder knap de zware vijftiende etappe won, de tweede Nederlandse ritzege van deze Ronde van Frankrijk.

Pieter Pottenkijker kan – net als de rest van wieler minnend Nederland – het geluk niet op: “Het is fantastisch om reuzenkracht te hebben, maar het vergt wijsheid haar als een reus te gebruiken.”


Froome (32) stelde zijn vierde Tourzege zaterdag al vrijwel veilig door in Marseille derde te worden in de tijdrit en sneller te zijn dan zijn concurrenten. Het podium wordt gecompleteerd door Rigoberto Uran (Cannondale-Drapac) en Romain Bardet (AG2R), die respectievelijk 54 seconden en 2.20 toegeven op de winnaar.

Froome won de Tour eerder in 2013, 2015 en 2016. Hij nadert met zijn vierde eindzege Jacques Anquetil, Bernard Hinault, Miguel Indurain en Eddy Merckx, die de Tour allen vijf keer wonnen.

Zoals ieder jaar deed het peloton zondag in de beginfase van de 103 kilometer lange slotetappe rustig aan. Pas met nog 55 kilometer voor de boeg werd het tempo opgevoerd en probeerden verschillende renners te ontsnappen.

Toen de stofwolken waren opgetrokken reed er een groep van negen renners vooruit. Sylvain Chavanel, Daryl Impey, Alexey Lutsenko, Michael Schär, Stefan Küng, Imanol Erviti, Dion Smith, Marcus Burghardt en Julien Vermote sloegen een klein gaatje en hielden hun voorsprong door goede samenwerking lang vast.

Het peloton, waar bolletjestruidrager en nummer tien van het klassement Warren Barguil korte tijd op achterstand reed door een lekke band, had alle moeite om de vluchters weer bij te halen.

In de voorlaatste van negen rondes op de Champs-Élysées gaf het negental zich echter gewonnen en maakte het 167 renners tellende peloton zich op voor een massasprint. Daarin bleek Groenewegen, die vroeg op kop kwam, met een machtige sprint de beste.

 

Tour de France – Etappe 12

etappe 12.png

  • Marcel Kittel: En dat is vijf!

Marcel Kittel heeft zijn vijfde etappe van deze Tour de France gewonnen. De Duitser van Quick-Step Floors bleef Dylan Groenewegen nipt voor. De Nederlander koos het wiel van de veelwinnaar, maar wist net niet uit diens wiel te komen.

Het is een herhalend scenario in de vlakke etappes: vanuit de start ontsnappen enkele renners en dan rijdt Julien Vermote er de hele dag achteraan. Dit keer waren Marco Marcato (UAE Emirates), Maciej Bodnar (BORA-hansgrohe) en Frederick Backaert (Wanty-Groupe Gobert) de gelukkige vluchters. Zij reden een voorsprong van vijf minuten bij elkaar, die daarna door de sprintersploegen tussen de twee en drie minuten gehouden werd.

In de bevoorradingszone werd het peloton opgeschrikt door een valpartij. John Degenkolb kwam nog goed weg en Jakob Fuglsang had wat last van zijn pols, maar Dario Cataldo kwam er minder goed van af. De Italiaan van Astana liep een polsblessure op en moest uitstappen. Een kleine 60 kilometer van de meet vond weer een crash plaats in het peloton, met Arthur Vichot als grootste slachtoffer. Ook Romain Bardet en Michael Matthews kwamen kort in aanraking met het asfalt.


Op donderdag 13 juli 2017 beginnen de renners aan een zwaar tweeluik door de Pyreneeën. Tijdens de 214,5 kilometer lange rit door het zuiden van Frankrijk moeten de renners over maar liefst zes cols. Het zwaartepunt ligt in het tweede gedeelte, wanneer in de laatste vijftig kilometer drie zware cols moeten worden bedwongen.

Na de start in Pau gaat het aanvankelijk over een relatief vlakke route. Vanaf het moment dat het peloton vanaf Tournay zuidwaarts trekt, wordt het lastiger. De Côte de Capvern (7,7 km aan 3,1%) en de Col des Ares (7,4 km aan 4,6%) van respectievelijk vierde en tweede cateogie zijn opwarmertjes voor wat komen gaat. Daartussen zijn er nog punten te verdienen voor de groene trui. Na de afdaling van de Col de Menté (6,9 km aan 8,1%) kan de finale beginnen.

De eerste van de drie zware cols in de finale is de Port de Balès. Deze 11,7 kilometer lange beklimming is een onregelmatige klim, waarin de steiltes elkaar behoorlijk afwisselen. Het zal hierdoor voor renners lastig worden om hun ritme te vinden. Na een lange afdaling volgt met de beklimming van de Peyresourde opnieuw een stevige opdracht. In de 9,6 kilometer lange klim naar de 1589 meter hoge top komen de stijgingspecentages zelden onder de 7,5%.

Na een korte afdaling volgt de slotklim naar het wintersportplaatsje Peyragudes. De laatste keer dat de Tour deze beklimming in het etappeschema had opgenomen, was in 2012. Alejandro Valverde bleef destijds het Sky-duo Froome en Wiggins voor. De klim is slechts 2,4 kilometer lang, maar kent een maximaal stijgingspercentage van maar liefst 16%.

Pieter Pottenkijker intussen doopt de Tour de France om in Tour de Kittel en meent dat bijgeloof in de geest van de Tour een steeds belangrijker rol gaat spelen!

Tour de France – Etappe 11

etappe 11.png

  • Opnieuw is een sprinter iedereen te snel af!

Etappe 10: Marcel Kittel heeft opnieuw laten zien dat hij met afstand de beste sprinter in de Tour de France is. In etappe tien liet de Duitser alweer zijn vierde ritzege noteren. John Degenkolb werd tweede, vlak voor Dylan Groenewegen. Het klassement bleef ongewijzigd en dus mag Chris Froome ook morgen het geel aantrekken.

Na een dagje rust stapte het peloton op voor een etappe van 178 kilometer door de Dordogne. In het peloton was het lang rustig, zonder valpartijen op een fatsoenlijk tempo. André Greipel won onderweg de tussensprint in het peloton en leek Kittel daarmee uit te dagen. Maar eenmaal in Bergerac liet Kittel zien waarom hij de beste sprinter van het peloton is op dit moment. Met hulp van één ploeggenoot schoot Kittel na de laatste bocht vanuit, pak ‘m beet, tiende positie naar voren. Groenewegen manoeuvreerde handig, ging van wiel naar wiel in de laatste meters, raakte nog heel even ingesloten en werd uiteindelijk derde.


Voordat in de Pyreneeën de klimmers weer ten tonele zullen verschijnen, wacht vandaag (12 juli) op woensdag in de elfde etappe een nieuwe opdracht voor de sprinters. Tussen Eymet en Pau heeft de organisatie een parcours uitgetekend, dat opnieuw weinig hindernissen kent. Vanuit de startplaats zet het peloton koers in zuidelijke richting voor een rit van 203,5 kilometer. Op 61 kilometer van het einde is er een tussensprint waarbij punten voor het groen veroverd kunnen worden. Ook de enige punten voor het bergklassement zijn te verdienen in het tweede gedeelte van de rit. Na 145,5 kilometer wacht de top van de Côte d’Aire-sur-l’Adour. Deze col van vierde categorie is 1,2 kilometer lang aan 4,2% gemiddeld.

In de slotfase loopt het licht op, maar nadat Morlaas is bereikt gaat het in dalende lijn richting de finish. Pau is een bekende aankomstplaats in de Ronde van Frankrijk. Het is de 68e keer dat de Tour de stad aan de voet van de Pyreneeën aandoet. Enkel Parijs en Bordeaux zijn vaker bezocht. In het centrum van de aankomstplaats moeten de renners over vier rotondes ronden. De aankomst is aan de Rue du Maquis Le Béarn, na een rechte lijn van zeshonderd meter.

Pieter Pottenkijker ziet de hoop op Nederlands succes zo langzamerhand wel ontploffen….